جزوه ننویس جمعه 30 آذر 1397 07:45 ب.ظ نظرات ()
چند توصیه به سال اولی های عزیز:
حتما تا حالا کمی با محیط دانشگاه آشنا شده اید و می‌دونید که خیلی با مدرسه فرق می‌کند. هفته های اول شاهد آقا اجازه های همکلاسی هایتان بوده اید که با پوزخند یک سال بالایی بخت برگشته که درس ترم یکش را افتاده مواجه شده اید و یا در به در دنبال دفتر دانشگاه بوده اید تا بگویید استاد نیامد و گاهی هم معلممون نیومد. میدونید این رفتار ها از نظر روان شناسی کاملا طبیعی است ، شما 12 سال در محیطی بوده اید که برای هر بار ورود و خروج از کلاس باید از معلم اجازه می‌گرفتید و یا مبصر کلاس باید می‌رفت و به دفتر مدرسه نیامدن معلم را اطلاع می‌داد ، مشق هایتان را معلم هر جلسه می‌دید و نمره مثبت و یا منفی می‌گرفتید ! پس این رفتار ها کاملا طبیعی است و یک فرد 18 ساله هنوز نوجوان است و رفتار هایی مانند تمسخر دیگران و خیلی با حال به نظر رسیدن چیز عجیبی نیست.
در ادامه چند توصیه برای سال اولی ها از زبان چند دانشجو خواهیم داشت:
زهرا قاسمی می‌گوید:" من برای ورود به دانشگاه خیلی زحمت کشیدم . من از شهرستان ملایر در استان همدان به تهران آمدم تا در رشته ی مهندسی کامپیوتر در دانشگاه الزهرا درس بخوانم. اوایل دوری از خانه بیشتر از محیط خود دانشگاه برایم سخت بود و همیشه به این فکر می‌کردم که کاش در استان خودمان دانشگاه خوبی بود تا با رتبه ی خوبی که من با تمام تلاشم بدست آورده بودم همان جا درس می‌خواندم. بعد از گذشت یک سال اوضاع بهتر شد ، اما محیط خوابگاه با تمام خاطره هایش محیطی در سان دانشجو نیست . سرویس بهداشتی های کثیف و ساختمان های قدیمی و اختصاص اتاق های 4 نفره به 6 یا گاها 7 نفر واقعا از ظلم های دانشگاه به دانشجو است . خوابگاه های دانشگاه های خارج از کشور را که در اینترنت جستوجو می‌کنم با خودم می‌گویم آیا واقعا ارزشش را داشت که برای یک دانشگاه متوسط از شهر و خانواده ام دور شوم؟ تصمیم با شماست "

علی رضا محمدی می‌گوید:" در ایران شما باید مدرک داشته باشید و اگر مدارج بالای تحصیلی هدفتان نیست با نمره های متوسط و یا پایین درس ها را بگذرانید و مدرک بگیرید متاسفانه تا چند سال آینده باور عموم مدرک محور است ، اما باید کار کنید ! دانشگاه به درد نمی‌خورد مگر هدفتان داشتن پایگاه داده ای از اطلاعات به درد نخور در مغزتان باشد و مدام آن ها را بیشتر و بیشتر کنید و در آخر خود را پدر علم بدانید. "
دانشگاه به درد نمی خورد

سمیه میرزایی می‌گوید:" دانشگاه نه آنقدر بی اهمیت است و نه آنقدر مهم ! من الان سال سوم هستم اگر مدرک نداشته باشم نمی‌توانم یاد بگیرم و اگر
مدرک داشته باشم هم چیزی بلد نیستم به سال اولی ها توصیه می‌کنم رشته ی خود را بشناسند و وقتی به سال سوم رسیدند بتوانند کار کنند در زمینه ی تحصیلی خود !"

علی مهدوی:" من یاد گرفتن را دوست دارم ! برایم مهم نیست هم کلاسی هایم چرا به دانشگاه آمده اند . به نظرم کسی که وارد دانشگاه می‌شود وظیفه اش کسب علم است ... "



دانشجو بودن به برای هر کس یک مفهوم متفاوت دارد ، اما آنچه مهم است هدف داشتن است . ممکن است در ابتدای ورود به دانشگاه احساس های گوناگون داشته باشید . یک نفر فکر کند بهترین دکتر دنیا خواهد شد ، یک نفر منتظر است 4 سال بگذرد و مدرکش را بگیرد برود پی کارش ! اما آخرش چه؟ به ایران و غیر ایران هم کاری ندارد ! بروید دنبال اهدافتان و در آخر خودتان باشید سال اول دانشگاه پنجره ای برای ورود از نوجوانی به جوانی است . شما وارد جامعه می‌شوید و مسئولیت های گوناگون را روز به روز بیشتر متحمل می‌شوید.